Geopark de HondsrugVan Alle Tijden
Droogdal Hunzebos
↑ Naar bovenliggende map...

In Boswachterij de Hondsrug lig het Hunzebos tussen Exloo en Ees

Droogdalen Hunzebos

In de laatste ijstijd heeft het landijs onze streken niet gehaald.
Wel was het in het Hondsruggebied hartje zomer niet meer dan een paar graden boven nul.
Alleen een dunne bovenlaag ontdooide, de ondergrond bleef bevroren. Dit zorgde voor bijzondere geologische verschijnselen.
Bij het Hunzebos kunt u daar mooie voorbeelden van zien. Geologen noemen het ‘droge dalen’.
De combinatie van bittere koude en een droog klimaat zorgde ervoor dat er grote veranderingen in het Hondsruggebied plaatsvonden.
Poolwinden stoven het dekzand op sommige plaatsen weg. Elders ontstonden hoge zandruggen.

Droge dalen

Op de flanken van de Hondsrug, zoals hier bij het Hunzebos, vormden zich erosiedalen.
Zomers ging de sneeuw smelten en begon het bovenste laagje van de bodem te ontdooien.
Het dooiwater spoelde de ontdooide grond van de oosthelling van de Hondsrug naar beneden. Jaar in jaar uit herhaalde dit proces zich.
De dalen werden breder en dieper. Na de ijstijd verdween de vorst uit de bodem, kon het regenwater in de bodem wegzakken en kwam het dal droog te liggen.
Vandaar de naam ‘droog dal’. Door zo’n dal heeft nooit een beek gestroomd, hooguit dooiwater.

↑ Naar bovenliggende map...